วันศุกร์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2556

พลัสฯ ขยายฐานหัวเมืองใหญ่


พลัส พร็อพเพอร์ตี้" เดินหน้าธุรกิจบริหารโครงการแบบครบวงจร จับกระแสการเติบโตหัวเมืองใหญ่ขยายตลาดภูธร ปลื้ม Q1 รายได้ทะลุ 200 ล้านบาท
          นายภูมิภักดิ์ จุลมณีโชติ รองกรรมการผู้จัดการอาวุโส บริษัท พลัส พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด เปิดเผย ว่า  ปี 2556 บริษัทจะยังคงเน้นธุรกิจการให้บริการด้านอสังหาริมทรัพย์ เป็นหลัก โดยได้ขยายตลาดไปใน ต่างจังหวัดที่มีแนวโน้มการเติบโตดี เช่น ภูเก็ต เชียงใหม่ขอนแก่น
 อุดรธานี โคราช สงขลา ชลบุรี ระยอง นอกจากนี้จะให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลากรรองรับการเติบโต ของธุรกิจอสังหาฯทุกเซกเมนต์ในภูมิภาคต่างๆ
          ทั้งนี้ บริษัทยังคงเป้าหมายการเติบโตของธุรกิจ ซึ่งคาดว่ารายได้รวมในปี 2556 จะเติบโตกว่าปีก่อน 11% ซึ่ง ณ ไตรมาส 1/2556 (สิ้นสุด 31 มี.ค.) บริษัทมีรายได้รวม 211 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากช่วงเดียวกัน ของปีก่อนที่มีรายได้ 163 ล้านบาทที่ 29%
          "ปัจจัยสำคัญสำหรับการเติบโตของธุรกิจอสังหาฯภายในระยะเวลาอันใกล้นี้คือ การเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ที่กระตุ้นให้ชาวไทยและต่างชาติมีการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์สูงขึ้น ส่วนเรื่องสัญญาณฟองสบู่ในภาคธุรกิจอสังหาฯที่หลายฝ่ายจับตามองนั้น ปัจจุบัน ยังไม่พบสัญญาณใดๆ โดยฝ่ายวิจัยและพัฒนาของบริษัทตรวจสอบ ข้อมูลด้านความต้องการซื้อของ ผู้บริโภคในแต่ละพื้นที่ก่อนจะเริ่มบริหารงานขายโครงการ"
ที่มา : โลกวันนี้ 

มข.เพิ่มมูลค่าสินค้าจักสาน ผุด'กระติบข้าว-ปิ่นโต-กระเป๋า-โคมไฟ'


           ชาวบ้านยางคำ ต.ยางคำ อ.หนองเรือ จ.ขอนแก่น มีอาชีพหลักคือเกษตร กรรม และหลังจากงานประจำ ก็จะทำอาชีพหัตถกรรมจักสาน โดยรวมกลุ่มกันสาน "กระติบข้าว" จัดตั้งเป็นกลุ่มที่ผลิตสินค้างานหัตถกรรมจักสานโดยใช้ชื่อ "กระติบข้าวไผ่ตะวัน" โดยมี นายกองมี หมื่นแก้วเป็นประธานกลุ่ม
          งานจักสานจากภูมิปัญญาที่ชาวบ้านยางคำสืบทอดต่อกันมาจากบรรพบุรุษ ลวดลายจักสานแบบดั้งเดิม เช่น ลายคุบ ลายสอง ลายสาม ลายดอกจิก ตลอดจนการทำลวดลายที่ละเอียด การสานที่แน่นหนา วิธีการสานที่สืบทอดกันมาแต่โบราณ ที่ผลิตเป็นกล่องข้าว และกระติบข้าว ที่สามารถเก็บอุณหภูมิของข้าวเหนียวได้ดี อันเป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มไม้ไผ่สีสุก หรือไผ่สีทอง เป็นวัสดุที่ใช้ในการจักสาน ก็ใช้ไม้ไผ่ในหมู่บ้านที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และได้ขยายพันธุ์อย่างต่อเนื่อง จากการปลูกเพื่อรองรับการขยายสินค้าตามความต้องการมากขึ้น
          ด้วยศักยภาพดังกล่าว กลุ่มสานกระติบข้าวบ้านยางคำจึงถูกคัดเลือกให้เป็นกลุ่มเป้าหมายของการศึกษาวิจัยในโครงการสนับสนุนนักวิจัยหน้าใหม่ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น
 (มข.) โดยมี ผศ.ดวงจันทร์ นาชัยสินธุ์ สาขาวิชาออกแบบนิเทศศิลป์ โปรแกรมบรรจุภัณฑ์และนิทรรศการ หัวหน้า ทีมวิจัย นายเจด็จ ทองเฟื่อง สายวิชาประติมากรรม และ นายทรงวุฒิ แก้ววิศิษฏ์สาขาวิชาจิตรกรรม คณะศิลปกรรมศาสตร์ ลงพื้นที่ศึกษาพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ และ
          บรรจุภัณฑ์ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม สำหรับสินค้าผลิตภัณฑ์ชุมชน จ.ขอนแก่น
          เพื่อให้ผลิตภัณฑ์หัตถกรรมจักสานที่มีรูปแบบเฉพาะตัว เน้นการใช้วัสดุไม้ไผ่สีทองที่เป็นทรัพยากรหลักของชุมชน มีกระบวนการสร้างสรรค์ของนักออกแบบร่วมกับกลุ่มชุมชนผู้ผลิตกระติบข้าวบ้านยางคำ คือกำหนดกลุ่มเป้าหมายทางการตลาดใหม่ เป็นกลุ่มผู้บริโภคที่มีกำลังซื้อสูงขึ้น รับรู้ถึงคุณค่ารสนิยมของผลิตภัณฑ์ ใช้วัสดุที่มีอยู่ในท้องถิ่นเป็นหลัก ประยุกต์อย่างกลมกลืนให้เป็นเอกลักษณ์ของกลุ่ม สร้างแนวคิดของผลิตภัณฑ์ใหม่ ด้วยการสื่อความหมายจากแนวคิด "วัฒนธรรมการกิน" สร้างตราสินค้า ให้แตกต่างกันในเรื่องของรูปร่าง สีสัน และ
          สัญลักษณ์
          จากผลงานวิจัย ทำให้กระติบข้าวไผ่ตะวันของชาวบ้านยางคำมีเอกลักษณ์ รูปทรงแปลกตา ทำเป็นปิ่นโต กระเป๋า เพื่อให้เกิดประโยชน์อเนกประสงค์มากกว่ากระติบข้าวแบบเดิม การเลือกใช้สีที่ลงตัว ลวดลายที่ดูแปลก และสวยงาม สีที่ใช้ย้อมเป็นสีธรรมชาติจากเปลือกไม้ ด้วยเทคนิคการย้อมพิเศษติดทนนาน ทำให้ขยายกลุ่มลูกค้าจากชาวบ้านไปสู่นักท่องเที่ยวที่มีกำลังซื้อที่สูงขึ้น
          ทีมนักวิจัยคณะศิลปกรรมศาสตร์ มข.ยังสนใจคิดสร้างสรรค์ นำเอาวัสดุธรรมชาติที่เหลือใช้ เช่น ใช้หนามไม้ไผ่ ผลน้ำเต้า นำมาสร้างสรรค์เป็นโคมไฟ ที่แขวนชุดเสื้อผ้า โดยเจ้าของผลงานคือนายเจด็จ และนายทรงวุฒิ
          ผู้ประกอบการ หรือผู้ที่สนใจ สอบถามได้ที่ ผศ.ดวงจันทร์ นาชัยสินธุ์ โทร.08-1562-5892
ที่มา : มติชน 

วันพุธที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2556

มข.เผยผลสำรวจประชาชนภาคตะวันออกเฉียงเหนือคนอีสานอยากได้รถไฟความเร็วสูงแล่นถึงหนองคาย


            อีสานโพล (E-Saan Poll) ศูนย์วิจัยธุรกิจและเศรษฐกิจอีสาน (ECBER) คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เผยผลสำรวจเรื่อง "ชาวอีสาน กับโครงการรถไฟความเร็วสูง" โดยผลสำรวจพบว่า กลุ่มตัวอย่างชาวอีสานส่วนใหญ่บ่นการให้บริการรถไฟในปัจจุบัน และต้องการให้มีรถไฟความเร็วสูงไปถึงหนองคาย โดยประมาณ 1 ใน 3 จะหันมาใช้รถไฟความเร็วสูงแทนพาหนะอื่นๆ ในการเดินทางเข้ากรุงเทพฯ
          ดร.สุทิน เวียนวิวัฒน์ หัวหน้าโครงการอีสานโพล เปิดเผยว่า การสำรวจนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความคิดเห็นของประชาชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เกี่ยวกับโครงการรถไฟความเร็วสูง ซึ่งเป็นหนึ่งในโครงการหลักที่อยู่ใน พ.ร.บ.กู้เงิน จำนวน 2.2 ล้านล้านบาท เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน โดยทำการสำรวจระหว่างวันที่ 29-31 มีนาคม 2556 จากกลุ่มตัวอย่าง 1,207 ราย ในเขตพื้นที่ภาคอีสาน 20 จังหวัด ได้แก่ นครราชสีมา 
ขอนแก่น มหาสารคาม ร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ หนองคาย ชัยภูมิ เลย อุบลราชธานี อุดรธานี นครพนม หนองบัวลำภู สุรินทร์ บุรีรัมย์ ศรีสะเกษ สกลนคร มุกดาหาร ยโสธร อำนาจเจริญ และบึงกาฬ
          จากผลสำรวจ เมื่อถามความเห็นถึงระบบรถไฟสายอีสานในปัจจุบัน พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ร้อยละ 40.3 ตอบว่าพอใช้ รองลงมาร้อยละ 30.2 ตอบว่า แย่ และร้อยละ19.2 ตอบว่า แย่มาก โดยมีเพียงร้อยละ 10.4 เท่านั้นที่เห็นว่าระบบรถไฟสายอีสานดีอยู่แล้ว ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่มีรายได้ต่ำกว่า 15,000 บาทต่อเดือน และกลุ่มที่มีรายได้ตั้งแต่ 15,000 บาทต่อเดือน ตอบไปในทิศทางเดียวกัน โดยกลุ่มผู้มีรายได้ตั้งแต่ 15,000 บาทต่อเดือน จะประเมินให้คะแนนน้อยกว่า เนื่องจากมีความคาดหวังสูงจากการใช้บริการ กล่าวคือ ส่วนใหญ่ร้อยละ 38.3 ตอบว่าพอใช้ รองลงมาร้อยละ 29.9 ตอบว่าแย่ และร้อยละ 23.9 ตอบว่าแย่มาก มีเพียงร้อยละ 8.0 เท่านั้นที่ตอบว่าดี
          อีสานโพล ได้สอบถามต่อว่า หากจังหวัดของท่านมีรถไฟความเร็วสูงมีความเร็วอยู่ที่ 250-300 กิโลเมตรต่อชั่วโมงผ่าน ค่าโดยสาร 2.5 บาท/กิโลเมตร เช่น ค่าโดยสาร หนองคายไป กทม. ขาเดียวประมาณ 1,540 บาท/เที่ยว และ ค่าโดยสาร 
ขอนแก่นไป กทม. ประมาณ 1,050 บาท/เที่ยว ท่านคิดว่าส่วนใหญ่ท่านจะเดินอย่างไร กลุ่มที่มีรายได้ต่ำกว่า 15,000 บาทต่อเดือน เลือกที่จะเดินทางด้วยรถทัวร์ถึงร้อยละ 41.0 รองลงมาจึงเป็นรถไฟความเร็วสูง ร้อยละ 37.0 รถยนต์ส่วนตัว ร้อยละ 12.9 รถไฟความเร็วธรรมดา ร้อยละ 5.0 มีเพียงร้อยละ 3.7 ที่เลือกเดินทางด้วยเครื่องบิน แตกต่างจากกลุ่มที่มีรายได้ตั้งแต่ 15,000 บาทต่อเดือน ซึ่งส่วนใหญ่เลือกเปลี่ยนมาเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูง ร้อยละ 31.8 รองลงมาเลือกเดินทางด้วยรถทัวร์ ร้อยละ 29.2 รถยนต์ส่วนตัว ร้อยละ 23.2 และเครื่องบิน ร้อยละ 23.2 รถไฟความเร็วธรรมดา ร้อยละ 1.7
          นอกจากนี้ เมื่อถามกลุ่มตัวอย่างว่าการสร้างรถไฟความเร็วสูงสายอีสานเส้นทางใด จึงจะคุ้มค่ากับการลงทุนที่มีงบประมาณอย่างจำกัดมากที่สุด กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่กว่าร้อยละ 36.7 เห็นว่าเส้นทาง กรุงเทพฯ-หนองคาย มีความคุ้มค่าเหมาะสมที่สุด (โดยร้อยละ 43.2 ของกลุ่มผู้มีรายได้ตั้งแต่ 15,000 บาทต่อเดือน เห็นว่าเส้นทางนี้มีความเหมาะสมในการลงทุนมากที่สุด) รองลงมาร้อยละ 18.5 เห็นว่า เส้นทางกรุงเทพฯ-อุบลราชธานี มีความเหมาะสม ตามมาด้วยร้อยละ 17.6 เห็นว่าเส้นทางกรุงเทพฯ-
ขอนแก่น มีความเหมาะสม และร้อยละ 17.1 เห็นว่าเส้นทางกรุงเทพฯ-อุดรธานี มีความเหมาะสม โดยมีเพียงร้อยละ 10.0 ที่เห็นว่าเส้นทางกรุงเทพฯ-นครราชสีมา มีความเหมาะสม
          "จากผลสำรวจจะเห็นว่า ครึ่งหนึ่งของกลุ่มตัวอย่าง เห็นว่ารถไฟสายอีสานในปัจจุบันให้บริการในระดับ แย่ถึงแย่มาก ทั้งนี้ หากค่าโดยสารรถไฟความเร็วสูงอยู่ที่ 2.5 บาทต่อกิโลเมตร กลุ่มผู้มีรายได้ต่ำ ยังคงเลือกเดินทางด้วยรถทัวร์เป็นหลักในการเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ตามมาด้วยรถไฟความเร็วสูง และรถยนต์ส่วนตัว ตามลำดับ ส่วนรูปแบบการเดินทางของผู้มีรายได้สูง จะเน้นการเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูง รถทัวร์ รถส่วนตัว และเครื่องบิน ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม มีกลุ่มตัวอย่างเพียงร้อยละ 10 เท่านั้น ที่เห็นว่าเส้นทางกรุงเทพฯ-นครราชสีมา เป็นเส้นทางที่เหมาะสมในการลงทุน ทั้งนี้ อาจเป็นเพราะระยะทางจากนครราชสีมาไปยังกรุงเทพฯ สามารถเดินทางได้ในระยะเวลาประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่งด้วยรถยนต์ โดยกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่ม เห็นว่า เส้นทางกรุงเทพฯหนองคาย เป็นเส้นทางที่เหมาะสมกับการลงทุนมากที่สุด" ดร.สุทิน กล่าวตอนท้าย
          ข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่าง มีความเชื่อมั่นในการพยากรณ์ 99.99% และคลาดเคลื่อนได้บวกลบ 5.7% ประกอบด้วย เพศหญิง ร้อยละ 49.5 เพศชาย ร้อยละ 50.5 ส่วนใหญ่อายุ 26-35 ปี ร้อยละ 33.6 รองลงมาอายุ 36-45 ปี ร้อยละ 27.8, 46-55 ปี ร้อยละ 26.8, อายุ 18- 25 ปี ร้อยละ 6.9 และอายุ 61 ปีขึ้นไป ร้อยละ 5.0โดยอาศัยอยู่ในเขตเทศบาล (เขตเมือง) ร้อยละ 45.4 และอยู่นอกเขตเทศบาล (เขตชนบท) ร้อยละ 54.6
          ส่วนระดับการศึกษาของผู้ตอบส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ร้อยละ 30.0, ประถมศึกษา/ต่ำกว่า ร้อยละ 20.0, มัธยมศึกษาตอนปลาย/ปวช. ร้อยละ 17.6, อนุปริญญา/ปวส. ร้อยละ 13.8, ปริญญาโทและเอก ร้อยละ 5.7
          ด้านอาชีพส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 31.3 รองลงมาอาชีพรับราชการ/รัฐวิสาหกิจ ร้อยละ 20.5 พนักงานบริษัทเอกชน ร้อยละ 15.2 ค้าขาย/ธุรกิจส่วนตัว ร้อยละ 14.8 รับจ้างทั่วไป/ใช้แรงงาน ร้อยละ 9.3 อาชีพ พ่อบ้าน/แม่บ้าน ร้อยละ 4.7 นักเรียน/นักศึกษา ร้อยละ 3.3 อื่นๆ 0.8
          ด้านรายได้เฉลี่ยต่อเดือนส่วนใหญ่รายได้อยู่ที่ 10,001-15,000 บาท ร้อยละ 27.4 รองลงมารายได้ 5,001-10,000 บาทร้อยละ 25.3 รายได้ 20,001-40,000 บาท ร้อยละ 17.6 รายได้ 15.001-20,000 บาท ร้อยละ 15.8 รายได้ไม่เกิน 5,000 บาท ร้อยละ 8.5 และมากกว่า 40,001 บาทขึ้นไป ร้อยละ 5.4
ที่มา : บ้านเมือง

ขอนแก่นจัดงานสงกรานต์ถนนข้าวเหนียวประสบผลสำเร็จเล็งปีหน้าเพิ่มคลื่นมนุษย์ไร้แอลกอฮอล์เล่นน้ำแบบซิดแทน


วันสุดท้ายของการจัดงานสุดยอดสงกรานต์อีสานถนนข้าวเหนียว จังวัดขอนแก่น มีประชาชนมาร่วมเล่นคลื่นมนุษย์ไร้แอลกอฮอล์ ซิดแทนสาดจนล้นถนนข้าวเหนียว เผยการจัดงานสงกรานต์ประสบผลสำเร็จดีประชาชนร่วมเล่นน้ำแบบประหยัด ซิดแทนสาด เล็งปีหน้าบันทึกสถิติโลก GUINESS WORLD RECORDS การล่นคลื่นมนุษย์ไร้แอลกอฮอล์ไม่ต่ำกว่า 60,000 คนบรรยากาศการเล่นสงกรานต์ที่ถนนข้าวเหนียว จังหวัดขอนแก่น ในวันที่ 15เม.ย.56 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของการจัดงานมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติมาเที่ยวจำนวนมาก แม้ช่วงหัวค่ำที่ผ่านมาจะมีสายฝนโปรยปรายลงมา แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรค จนกระทั่งเวลาประมาณ 19.00น. นายธีระศักดิ์ ฑีฆายุพันธุ์นายกเทศมนตรีเทศบาลนครขอนแก่น ได้ให้ผู้ที่เข้าร่วมงานตลอดถนนข้าวเหนียวระยะทาง 840 เมตรได้นั่งลงเพื่อร่วมเล่นคลื่นมนุษย์ไร้แอลกอฮอล์ ซิดแทนสาด ช่วยช่วยประหยัดพลังงาน
          โดยการเล่นคลื่นมนุษย์ไร้แอลกอฮอล์ จะเล่นคลื่นกลับไป-มา ตั้งแต่หัวถนนจัดงาน ถนนศรีจันทร์ตัดถนนหน้าเมือง ไปจนถึงหน้าวงเวียนศาลเจ้าพ่อหลักเมืองขอนแก่น
 โดยเล่นทั้งสิ้น 3 รอบครึ่ง เมื่อเสร็จการเล่นคลื่นมนุษย์ไร้แอลกอฮอล์แล้ว ได้จุดพลุฉลองความสำเร็จการจัดงาน โดยนักท่องเที่ยวได้ร่วมเต้นรำ ในบริเวณถนนข้าวเหนียวกันอย่างสนุกสนาน
          นายธีระศักดิ์ ฑีฆายุพันธุ์ นายกเทศมนตรีเทศบาลนครขอนแก่น
 กล่าวว่า การจัดงานสุดยอดเทศกาลอีสานถนนข้าวเหนียว จังหวัดขอนแก่น ในปีนี้ประสบความสำเร็จเกินคาด โดยเฉพาะการรณรงค์เล่นน้ำแบบประหยัด ตามชื่อจัดงานในปีนี้คือ"ซิดแทนสาด" นักท่องเที่ยวตลอดจนบ้านเรือนประชาชนตลอด 2 ข้างทางถนนข้าวเหนียว ให้ความร่วมมือเล่นน้ำแบบประหยัด ส่วนการจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในปีนี้ไม่พบมีการจำหน่าย รวมถึงเหตุทะเลาะวิวาทไม่เกิดขึ้นบริเวณที่จัดงาน
          และการจัดงานถนนข้าวเหนียวในปีหน้า จะทำการบันทึกสถิติโลก GUINESS WORLD RECORDS การล่นคลื่นมนุษย์ไร้แอลกอฮอล์ หลังจากเมื่อปี 2555 สามารถบันทึกสถิติโลกผู้เข้าร่วมเล่นได้จำนวนทั้งสิ้น 51,814 คน หรือมีความหนาแน่น 4.05 คนต่อตารางเมตร คาดว่าในปีหน้าจะมีผู้เข้าร่วมบันทึกสถิติโลก GUINESS WORLD RECORDS ไม่ต่ำกว่า 60,000 คน
ที่มา : พิมพ์ไทย

'ถั่วเหลือง' พืชเศรษฐกิจอนาคตไกลผลิตได้แค่ 10% ไม่มีปัญหาล้นตลาด


ปัจจุบันประเทศไทยมีความต้องการใช้ถั่วเหลืองสูงถึง 2.2 ล้านตัน แต่มีพื้นที่ปลูกถั่วเหลือง ลดน้อยลงอย่างต่อเนื่องทุกปี มีพื้นที่ปลูกถั่วเหลืองประมาณ 580,000 ไร่ สามารถผลิตถั่วเหลืองได้เองเพียง 2 แสนตัน คิดเป็น 10 เปอร์เซ็นต์ของความต้องการใช้ จึงต้องนำเข้าจากต่างประเทศถึงปีละ 2 ล้านตัน คิดเป็นมูลค่า 67,000 ล้านบาท/ปี
          สาเหตุที่เกษตรกรปลูกถั่วเหลือง น้อยลง เพราะมีพืชทางเลือกอื่น ๆ มากขึ้น ถึงแม้จะมีตลาดรองรับผลผลิต 100% อีกทั้งมีการประกันราคา แต่ถั่วเหลือง เป็นพืชที่ใช้แรงงานในการผลิตมาก ผลผลิตและค่าตอบแทนต่อไร่ยังต่ำเมื่อเทียบกับพืชเศรษฐกิจอื่น ถั่วเหลืองจึงกลายเป็นพืชสำรองหลังฤดูกาลเก็บเกี่ยว พืชหลักเท่านั้น
          จึงมีการร่วมมือกันระหว่าง 3 องค์กรเอกชน ประกอบด้วย บริษัท สยามคูโบต้า คอร์ปอเรชั่น จำกัด บริษัท กรีนสปอต จำกัด และสมาคมผู้ผลิตน้ำมันถั่วเหลืองและรำข้าว เข้าไปส่งเสริมการปลูก ถั่วเหลืองหลังการเก็บเกี่ยวข้าว
          สยามคูโบต้าเข้าไปส่งเสริมการ เพาะปลูกให้แก่เกษตรกร ส่วนบริษัทกรีนสปอต และสมาคมผู้ผลิตน้ำมัน ถั่วเหลืองและรำข้าว เป็นผู้รับซื้อผลผลิต อีกทั้งยังมีความร่วมมือกับ 4 หน่วยงานภาครัฐคือ กรมวิชาการเกษตร ช่วยผลิต พัฒนาเมล็ดพันธุ์ กรมวิชาการเกษตร และกรมส่งเสริมสหกรณ์ เป็นผู้กำหนดนโยบายส่งเสริมและคัดเลือกพื้นที่ ส่งเสริม ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) เป็น ผู้สนับสนุนเงินทุนแก่เกษตรกร
          นายประจวบ ตยาคีพิสุทธิ์ ผู้อำนวยการสายงานรัฐกิจและองค์กรสัมพันธ์ บริษัท กรีนสปอต จำกัด กล่าวว่า ถั่วเหลือง เป็นพืชที่ตลาดยังรองรับได้อีกมาก จะไม่มีปัญหาว่าเกษตรกรผลิตแล้วไม่มีผู้รับซื้อหรือผลผลิตล้นตลาด เนื่องจากผลผลิตในประเทศเป็นเพียง 10% ของความต้องการใช้
          สำหรับการรับซื้อถั่วเหลืองจากเกษตรกรอิงตามราคาตลาดโลก ซึ่งสูงกว่าราคารับประกันในประเทศไทย โดยเกรด 2 และเกรด 1 ซึ่งเป็นเกรดที่ใช้ในกลุ่มอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร ราคารับซื้อที่ไร่นาอยู่ที่ 22-22.50 บาท และ 23-23.50 บาท/กก. ตามลำดับ
          ถั่วเหลืองที่ผลิตเองในประเทศประมาณ 2 แสนตันนั้น มีการเก็บไว้ในครัวเรือน และซื้อ-ขายรายย่อยเพื่อใช้ในการทำน้ำเต้าหู้ เข้าสู่การซื้อ-ขายอย่างเป็นระบบประมาณ 1 แสนตัน ในแต่ละปีกลุ่มสกัดน้ำมันและกลุ่มผลิตอาหารสัตว์ต้องการใช้มากที่สุดถึง 1.5-1.7 ล้านตัน ส่วนกลุ่มผลิตแปรรูปอาหารต้องการใช้ประมาณ 6-7 หมื่นตัน แต่ยังหาซื้อในประเทศได้ไม่มาก ปีที่ผ่านมา ต้องนำเข้าถึง 87%
          ในส่วนของบริษัทกรีนสปอต ซึ่งต้องซื้อถั่วเหลืองเกรดคุณภาพมาผลิตนม ถั่วเหลืองในแต่ละปีหาซื้อถั่วเหลืองในประเทศได้ไม่คงที่ ในปี 2554 ซื้อในประเทศ 40% นำเข้า 60% แต่ปี 2555 หาซื้อในประเทศได้เพียง 20% และนำเข้า 80%
          นายประจวบกล่าวอีกว่า ราคาถั่วเหลืองที่นำเข้าใกล้เคียงกับราคาในประเทศ ถ้าเทียบเฉพาะราคาเมล็ดถั่วเหลืองแล้ว ถั่วเหลือง ต่างประเทศราคาต่ำกว่าไทยมาก เพราะผลผลิตต่อไร่สูงกว่า แต่เมื่อบวกกับค่าขนส่งซึ่งถือเป็น 25-30% ของต้นทุนแล้วทำให้ราคาสูงกว่าถั่วเหลืองในประเทศเล็กน้อย การผลิตถั่วเหลืองในประเทศไทยต้นทุนสูงเนื่องจากยังมีการใช้แรงงานในการผลิตมาก โดยต้นทุนในปี 2555 จากการประเมินของสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร (สศก.) อยู่ที่ 13.21 บาท/กก. คิดเป็นต้นทุนค่าแรงถึง 60% ของต้นทุนทั้งหมด ถ้ามีการนำเครื่องจักรเข้ามาใช้แทนแรงงานคน จะทำให้ต้นทุนการผลิตลดลง
          ในส่วนโครงการส่งเสริมการปลูกถั่วเหลืองหลังการเก็บเกี่ยวข้าวนาปี นายโอภาส ธันวารชร กรรมการรองผู้จัดการใหญ่อาวุโส บริษัท สยามคูโบต้าคอร์ปอเรชั่น จำกัด กล่าวว่าโครงการนี้เริ่มตั้งแต่ ปี 2553 ในพื้นที่ 6 จังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ อุดรธานีขอนแก่น
 อุบลราชธานี ศรีสะเกษ สุรินทร์ และบุรีรัมย์ มีเกษตรกรเข้าร่วมโครงการ 13 กลุ่ม รวมพื้นที่ปลูกประมาณ 12,000 ไร่ ส่วนในฤดูกาล 2556/57 คาดว่าจะขยายเพิ่มอีก 4 จังหวัด ได้แก่ ร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ ชัยภูมิ หนองบัวลำภู และจะดำเนินโครงการจนถึงปี 2558/59 โดยตั้งเป้าหมายการส่งเสริมเกษตรกรเพิ่มเป็น 30 กลุ่ม
          พื้นที่ที่มีศักยภาพเหมาะที่จะ ส่งเสริมการปลูกถั่วเหลือง ต้องมีแหล่งน้ำเพียงพอ โครงการจะส่งเสริมในรูปกลุ่มเกษตรกร โดยจะเลือกสหกรณ์การเกษตร หรือกลุ่มสหกรณ์ที่มี ความเข้มแข็งด้านการรวมกลุ่ม หรือมีแกนนำกลุ่มในการทำงานที่ชัดเจน เพื่อบริหารจัดการกลุ่มอย่างเป็นระบบ และแต่ละกลุ่มควรมีพื้นที่รวมกัน ไม่น้อยกว่า 500 ไร่ เพื่อความคุ้มค่าของการใช้เครื่องจักรกลการเกษตร
          นายใจเพชร ฤทธิบุญ เกษตรกรชาวอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ที่เข้าร่วมโครงการ กล่าวว่า ได้ใช้ที่นา 25 ไร่เป็นพื้นที่ปลูกถั่วเหลืองหลังการเก็บเกี่ยวข้าวนาปี ทำให้มีรายได้ขึ้นมารวมประมาณ 70,000 บาท หรือประมาณ 2,800 บาท/ไร่ หักต้นทุนไร่ละ 2,000 บาท แม้จะเป็นรายได้ที่ไม่มากนัก แต่ก็เป็นรายได้ที่เพิ่มขึ้นมาจากเดิมที่ไม่มี รายได้ในช่วงหลังเกี่ยวข้าว และผลพลอยได้ที่ได้จากการปลูกถั่วเหลืองคือเป็นการเพิ่มสารอาหารบำรุงดิน หลังจากการปลูกถั่วเหลืองแล้วทำให้ผลผลิตข้าวนาปีสูงขึ้นจากเดิมที่เคยได้ ผลผลิตไร่ละ 400 กก. เพิ่มเป็น ไร่ละ 500 กก.
ที่มา : ประชาชาติธุรกิจ

ดีคอนผุดโรงงานเพิ่มรับงบก่อสร้าง 2 ล้านล.ดันวัสดุพุ่งพร้อมลุยคอนโดเพิ่มอีก1 โครงการ


ดีคอน เตรียมผุดโรงงานใหม่ ขอนแก่น-ระยอง รับความต้องการใช้วัสดุเพิ่ม จากงบลงทุน 2 ล้านล้าน  นายวิทวัส พรกุล ประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้จัดการ บริษัท ดีคอนโปรดักส์ ผู้ผลิตแผ่นพื้น เสาเข็ม ผนังสำเร็จรูป คอนกรีตมวลเบา เปิดเผยว่าโครงการลงทุนขนาดใหญ่ของรัฐบาลจะส่งผลดีกับเศรษฐกิจโดยรวม และภาคการก่อสร้าง โดยจะทำให้ความต้องการใช้วัสดุก่อสร้างเพิ่มมากขึ้น ในขณะที่ปัจจุบันการผลิตสินค้าของบริษัทได้เต็มกำลังการผลิตแล้ว
          ทั้งนี้ บริษัทมีแผนที่จะมีการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตแผ่นพื้นคอนกรีตเป็น 8,500 ตารางเมตรต่อวัน จากปีก่อนที่มีการผลิตอยู่ที่ 7,500 ตารางเมตรต่อวันขณะเดียวกัน บริษัทมีแผนจะก่อสร้างโรงงานใหม่อีก 2 แห่ง คือ ที่ จ.ขอนแก่นและระยอง ใช้งบลงทุนแห่งละ 70 ล้านบาท ซึ่งมีกำลังการผลิตแห่งละ 1,300 ตารางเมตรต่อวัน คาดว่าจะสร้างเสร็จในเดือน ส.ค.นี้ และจะทำให้บริษัทสามารถกระจายสินค้าได้ครอบคลุมขึ้น
          สำหรับในปัจจุบันบริษัทมีโรงงานอยู่จำนวน 4 แห่ง คือ ที่ จ.ลำพูน 1 แห่งสุราษฎร์ธานี 1 แห่ง ลพบุรี 2 แห่ง ทั้งนี้อยู่ระหว่างการจัดหาที่ดินที่ จ.นครปฐมเพื่อสร้างโรงงานเพิ่มรองรับการกระจายสินค้าในกรุงเทพฯ และปริมณฑล ทดแทนการขนส่งสินค้าจากโรงงานที่ จ.ลพบุรี ที่มีต้นทุนค่าขนส่งที่สูงขึ้น โดยคาดว่าเมื่อหาที่ดินได้แล้วจะเริ่มก่อสร้างโรงงานได้ในต้นปีหน้า และจะแล้วเสร็จประมาณกลางปี2557
          นายวิทวัส กล่าวอีกว่า ในปี 2556 บริษัทคาดว่าจะมีรายได้รวม 1,314 ล้านบาท เพิ่มขึ้น 28% จากปี 2555 ที่มีรายได้รวม 1,029 ล้านบาท และรับรู้รายได้จากธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จากโครงการบ้านเดี่ยว Dzio ราชพฤกษ์ จำนวน 30 หลัง มูลค่ารวม 120 ล้านบาท ปัจจุบันขายได้แล้วจำนวน 12 หลัง
          นอกจากนี้ บริษัทยังมีแผนที่จะพัฒนาคอนโดมิเนียม Dzio งามวงศ์วาน มูลค่าโครงการประมาณ 800-900 ล้านบาท ซึ่งจะเปิดขายในปลายเดือน เม.ย.นี้ และจะเริ่มก่อสร้างได้ประมาณเดือน ก.ค.
          คาดว่าจะรับรู้รายได้ตั้งแต่ไตรมาส 4 ปี2557 โดยในปี 2557 คาดว่าจะมีรายได้จำนวน 1,984 ล้านบาท หรือเกือบ 2,000 ล้านบาท
          "ปัจจุบันลูกค้าได้มีคำสั่งซื้อเข้ามาจำนวนมาก ทำให้บริษัทผลิตสินค้าไม่เพียงพอต่อความต้องการ และได้มีการปรับราคาขายสินค้าเพิ่มประมาณ 20-30%โดยสัดส่วนรายได้ของบริษัทมาจากการขายแผ่นพื้นคอนกรีต 60% เสาเข็ม 31%อิฐมวลเบา 8% อีก 1% เป็นรายได้อื่นๆส่วนธุรกิจอสังหาริมทรัพย์คาดว่าจะมีสัดส่วนรายได้ประมาณ 32% ของรายได้รวมปีนี้" นายวิทวัส กล่าว
ที่มา : โพสต์ทูเดย์

อสังหาฯ ยังไม่ล้นตลาด จี้รัฐคุ้มครองเงินดาวน์คู่สัญญา


ดร.โสภณ พรโชคชัย ประธานกรรมการบริหาร ศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมินค่าอสังหาริมทรัพย์ไทย บจก. เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ เปิดเผยว่า ที่ผ่านมา มีการสร้างข่าวกันว่าอสังหาริมทรัพย์กำลังจะล้นตลาดนั้น เป็นความเท็จ ในความเป็นจริงตลาดอสังหาริมทรัพย์ยังจะไปต่ออีกไกล โดยเฉพาะในช่วง 1-2 สัปดาห์ที่ผ่านมา มีข่าวคราวเกี่ยวกับการเกิดฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์ ซึ่งอาจทำให้ผู้ซื้อบ้าน นักลงทุน นักพัฒนาที่ดิน สถาบันการเงิน ตลอดจนหน่วยราชการที่เกี่ยวข้องเข้าใจผิด อันนำไปสู่การกำหนดนโยบายที่ผิดพลาด ในฐานะที่เป็นศูนย์ข้อมูลแห่งแรกของประเทศไทยมา และเก็บรวบรวมข้อมูลต่อเนื่องที่สุด ขอแถลงความจริงว่า
          1.สถานการณ์อสังหาริมทรัพย์ในเขตกรุงเทพมหานครยังเติบโตด้วยดี มีจำนวนหน่วยที่อยู่อาศัยที่สามารถขายได้ในปี พ.ศ.2555 ถึง 107,412 หน่วย โดยมากกว่าจำนวนหน่วยที่เปิดขายใหม่ ซึ่งมีอยู่จำนวน 102,080 หน่วย และมีจำนวนหน่วยที่ยังเหลือขายอยู่ในท้องตลาดประมาณ 128,934 หน่วย ซึ่งจะใช้เวลาขายอีก 12 เดือน
          2.อย่างไรก็ตามในส่วนของห้องชุดพักอาศัยในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล สถานการณ์กลับดียิ่งกว่าอีก คือ มีจำนวนหน่วยห้องชุดที่สามารถขายได้ในปี พ.ศ.2555 ถึง 65,215 หน่วย โดยมากกว่าจำนวนหน่วยที่เปิดขายใหม่ ซึ่งมีอยู่จำนวน 62,548 หน่วย และมีจำนวนหน่วยที่ยังเหลือขายอยู่ในท้องตลาดเพียงประมาณ 40,853 หน่วย ซึ่งจะใช้เวลาขายอีกเพียง 7 เดือน
          3.ในส่วนของห้องชุดในจังหวัดภูมิภาค อันได้แก่ ภูเก็ต เชียงใหม่ พัทยา 
ขอนแก่น และ หัวหิน-ชะอำ พบว่า ห้องชุดพักอาศัยในหัวเมืองหลักนั้นสถานการณ์ยังดีอยู่ ไม่เกิดภาวะล้นตลาดแต่อย่างใด โดยในกรณีภูเก็ต ที่มีห้องชุดพักอาศัย 15,500 หน่วย และระยะเวลาที่สินค้าที่เหลืออยู่จะหมดตลาดนั้น จะกินเวลาอีกเพียง 2.3 เดือนเท่านั้น ส่วนเชียงใหม่ ที่มีห้องชุดพักอาศัย 10,700 หน่วย ระยะเวลาที่สินค้าที่เหลืออยู่จะหมดตลาดนั้น จะกินเวลาอีกเพียง 1.5 เดือน ในกรณีพัทยา ที่มีห้องชุดพักอาศัยถึง 122,600 หน่วย ระยะเวลาที่สินค้าที่เหลืออยู่จะหมดตลาดนั้น จะกินเวลาอีกเพียง 5.2 เดือนเท่านั้น ในกรณีขอนแก่น ที่มีห้องชุดพักอาศัย 5,500 หน่วย ระยะเวลาที่สินค้าที่เหลืออยู่จะหมดตลาดนั้น จะกินเวลาอีก 0.8 เดือนเท่านั้น และในกรณีหัวหิน-ชะอำ ที่มีห้องชุดพักอาศัย 17,600 หน่วย จะกินเวลาอีกเพียง 2.7 เดือนก็จะขายได้หมด
          เมื่อเปิดเขตเศรษฐกิจอาเซียน จากการสัมภาษณ์ที่ปรึกษาอสังหาริมทรัพย์ในอาเซียนจำนวน 100 ราย โดยศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมินค่าอสังหาริมทรัพย์ไทย บจก. เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส ก็พบว่าต่างมองในแง่บวกที่จะทำให้อสังหาริมทรัพย์เติบโตขึ้นอีก ประกอบกับเศรษฐกิจของไทยและอาเซียนโดยรวมก็กำลังเติบโตต่อเนื่อง โอกาสที่ตลาดอสังหาริมทรัพย์จะพังทลายลงจึงยังมาไม่ถึงอย่างแน่นอน
          อย่างไรก็ตาม แม้ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องฟองสบู่ แต่ควรเป็นห่วงเรื่องการ ปล่อยกู้ (เกือบ) 100% หรือบางแห่งอาจเกิน 100% ซึ่งเป็นการก่อให้เกิดความเปราะบางให้กับสถาบันการเงิน รวมทั้งการรับเงินดาวน์โดยไม่มีหลักประกัน ไม่มีการค้ำประกันเงินดาวน์ของคู่สัญญาตามพระราชบัญญัติการดูแลผลประโยชน์ของคู่สัญญา พ.ศ.2551 ตามพระราชบัญญัตินี้ ปล่อยปละละเลยให้ผู้ประกอบการจะเลือกทำสัญญาเงินดาวน์กับผู้ซื้อหรือไม่ก็ได้ แล้วแต่ความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย ผู้ประกอบการส่วนใหญ่จึงเลือกไม่ทำ เพราะใช้ชื่อเสียงของตัวเองเป็นประกัน แต่ในยามวิกฤติเศรษฐกิจที่ผ่านมา รายใหญ่แทบทุกรายก็แทบเอาตัวไม่รอด ปล่อยภาระให้เป็นของผู้ซื้อ
          การไม่มีการบังคับคุ้มครองเงินดาวน์ให้เสมอหน้ากันระหว่างผู้ประกอบการทุกรายนี้ ทำให้ผู้ประกอบการรายเล็กสู้รายใหญ่ไม่ได้ และที่สำคัญ ทำให้ผู้ซื้อบ้านได้รับความเสี่ยงอย่างมาก เพราะหากโครงการใดล้มเลิกไป ผู้เดือดร้อนก็คือผู้บริโภคนั่นเอง หากมีการบังคับใช้อย่างเสมอหน้าในหมู่ผู้ประกอบการทุกฝ่าย ก็จะทำให้ผู้ประกอบการทุกรายมี "ยี่ห้อ" ที่คุ้มครองผู้บริโภค ผู้บริโภคก็จะวางใจซื้อบ้าน ซึ่งส่งผลดีต่อการปล่อยปละละเลยให้เกิดความเสี่ยงอยู่เช่นนี้ รัฐบาลจึงควรให้การคุ้มครองเงินดาวน์ของคู่สัญญาเป็นภาคบังคับ ไม่ใช่แล้วแต่ความสมัครใจของผู้ประกอบการ
          ดังนั้นรัฐบาลจึงควรเพิ่มสัดส่วนเงินดาวน์ รวมทั้งการบังคับการคุ้มครองเงินดาวน์ ซึ่งอาจทำให้ต้นทุนสูงขึ้นบ้าง แต่ก็เป็นหลักประกันที่ดีต่อผู้ซื้อ ทำให้ตลาดมีวุฒิภาวะมากยิ่งขึ้น
ที่มา : บ้านเมือง